Nominowani: Prowokator

Roman Graczyk

Roman Graczyk („Cena przetrwania? SB wobec Tygodnika Powszechnego)

Za książkę, w której autor, gorący zwolennik lustracji, obecnie pracownik IPN, a w końcu były członek kierownictwa Tygodnika Powszechnego, ma odwagę obalić legendy wielkich i szanowanych nazwisk środowiska tygodnika, pisząc rzetelny i szczegółowy dokument o ich kontrowersyjnych relacjach ze Służbą Bezpieczeństwa. Za uświadomienie czytelnikom, że każdy kompromis i ustępstwo wywołane presją inwigilacji ma swoją cenę.

Grzegorz Hajdarowicz

Grzegorz Hajdarowicz (właściciel i wydawca Przekroju)

Za decyzję o tym, by to serwis internetowy stał się wiodącym nośnikiem treści Przekroju – jednego z najstarszych polskich tygodników. Za to, że wywołał szeroką, międzyśrodowiskową dyskusję o przyszłości prasy. Za skłonienie do refleksji nad tym, czy tablety i aplikacje zastąpią papier i druk - nad tym, co w dziennikarstwie wkrótce stanie się anachroniczne, a co pozostanie ponadczasowe.

Roman Kurkiewicz

Roman Kurkiewicz

Za wywołanie ważnej debaty na temat relacji izraelsko-palestyńskich tekstem "Dlaczego płynę do Gazy statkiem który miał zatonąć" (ukazał się na łamach Tygodnika Powszechnego). Za kontrowersyjne postanowienie o zaciągnięciu się na statek mający przełamać blokadę Strefy Gazy. Za pokazywanie, że decyzje dziennikarza nie zapadają tylko przy biurku. Za działalność, która często budzi sprzeciw, ale otwiera polskie media na istotne dyskusje, pozwalając zabrać głos wszystkim stronom sporu.

Andrzej Poczobut

Andrzej Poczobut (Gazeta Wyborcza)

Za to, że z piórem w ręku walczy w obronie wartości demokratycznych na Białorusi. Za odwagę, bezkompromisowość i niezłomną wierność prawdzie, mimo świadomości, że ceną za jej opisywanie może być osobista wolność. Za upór i konsekwencję, a także siłę charakteru, której dał wyraz pisząc tajne notatki z pobytu w więzieniu w Grodnie. Za to, że łącząc pracę dziennikarza z walką o suwerenną ojczyznę, dla wielu stał się ambasadorem wolności słowa.

Sławomir Sierakowski „List otwarty do partii”

Sławomir Sierakowski „List otwarty do partii” (Krytyka Polityczna)

Za „List otwarty do partii” opublikowany na łamach Gazety Wyborczej, którym rzucił wyzwanie polskiej inteligencji. Za sprowokowanie licznych polemik i dyskusji. Za bezlitosne odkrycie cynizmu i bezrefleksyjności współczesnej demokracji w dziennikarskiej formie, która podobnie jak zaangażowanie w sprawy publiczne wydawałoby się, odeszła do lamusa.